PLASTYKOTERAPIA
Terapia plastyczna z chromoterapią – terapia za pomocą różnych sztuk i technik plastycznych oraz kolorów.
Uczestnicy terapii zajęciowej w trakcie wykonywania prac malarskich.
Uczestnicy wykonują dzieła malarskie.
CEL:
- dostarcza przestrzeni, pozwalając na swobodną twórczość;
- stanowi bezpieczny i akceptowany przez człowieka sposób wypowiedzi tego, co jest trudne do opisania słowami;
- odzwierciedla problemy i negatywne emocje;
- jest obrazem osobowości autora;
- realizuje zamierzenia i pragnienia, które nie miały okazji być spełnione w rzeczywistości;
- kształci umiejętności projekcyjne i konstrukcyjne;
ŚRODKI REALIZACJI:
- tworzenie prac plastycznych za pomocą różnych technik: malowanie pędzlem, palcami, rysowanie, lepienie z gliny, masy solnej, rzeźbienie, modelowanie, wycinanie, wydzieranie;
jedna z prac plastycznych – konkursowa
Dziewczynka w trakciec wykańczania swojej pracy
Plastyka – najczęściej wykorzystywana w procesie arteterapii, najbardziej popularna. Korzysta z najróżniejszych, niekonwencjonalnych technik plastycznych. W zależności od potrzeb i problemu zainteresowanego może spełniać rolę wielofunkcyjną:
– może być ukierunkowana na rozwiązanie problemu,
– znalezienie przyczyn tkwiących w zahamowaniu samorozwoju,
– wpływa na uwolnienie nagromadzonych złych emocji i odreagowuje je,
– pobudza sensorycznie,
– rozwija działanie twórcze,
– uzewnętrznia świat problemów, uczuć i przeżyć,
– kreuje pozytywne myślenie,
– może być traktowana jako terapia zajęciowa nastawiona na pracę z dysfunkcją,
– jako skillstreaming,
– u osób „sprawnych inaczej” rozwija manualność,
– wyrównuje braki i ograniczenia psycho-fizyczne.
Uczestnicy zajęć w trakcie pracy.
Wyroby z glinywykonane przez uczestników zajęć terapeutycznych.
Najważniejszą funkcją zdaje się być możliwość formułowania swojej wypowiedzi w sposób niewerbalny, a tym samym bezpieczny dla zainteresowanego. Często jednak dzieło artystyczne staje się pretekstem do rozmów i dyskusji wokół tematu, który dana praca wyłania.
ŹRÓDŁO:
